روزگاری پیش ما هم روزگاری داشتیم ....
علی القاعده می بایست هر روز از روز قبل بهتر بود حال آنکه حکایت ما عکس قاعده
مبتنی بر شعار معروف ـــ هر روز بهتر از دیروز ـــ شرکت صا ایران هر روز بدتر از دیروزیم.
یأس و نومیدی و کسالت و بیحالی دست بدست هم داده تا نه تنها علائم افسردگی در
وجودمان دیده شود بلکه نهادینه گردد.هر چه فکر میکنم و با خود کلنجار میروم عقلم به
جایی قد نمیدهد که ریشه این سستی و رخوت چیست؟ و علت تامه اش کدام است ؟
روزگاری پیش که ما را هم مثل امروز اغیار، روزگاری و چشم یاری بود و با سمن سیمای
خود قول و قرار و قیل و قالی داشتیم حال و روزمان خیلی بهتر بود. دریغ و درد که هر چه
پیش آمدیم نوشمان نیش و قلبمان ریش شد و تا بخود جنبیدیم دامن ازدست برفت...
اینک اینجا ، ملول و خسته و تنها و دلشکسته هر لحظه عمر چونان سالی طولانی و
سنگین میگذرد و افکاری مغشوش و احوالی مشّوش و التهاب آفرین روح و روانم را مسخّر
نموده و دل و جانم را در آتش سوزان هجران میگدازد و راه چاره و مفّر گریزی نیست.
یادش گذشته ها بخیر ، انگار همین دیروز بود که سرکار خانم مرضیه خواننده اصیل و محبوب
ایرانی با آن صدای گیرا و دلنشینش زبان حال امروز مراچه سوزناک باز می گفت که :
ای وای اگر
صیاد من
غافل شود از
یاد من
قدرم نداند
فریاد اگر دلدار من
غافل شود از
حال من
دردم نداند .......
فایز دشتستانی دوبیتی سرای معروف جنوبی نیز با دریغ و درد از رنج و عذاب گذشت عمر
شکوه سر میدهد و در ابیات و اشعار بسیاری با سوز و گداز و اندوهی وافر از سختی روزگار
گلایه می فرمایند که ابیات زیبای زیر از آن جمله است . مردم جنوب ابیات حزن انگیزش را
در محافل و مجالس و یادواره ها در قالب های مختلف نوای محزون شروه به سبکی خاص
می خوانند و مستمعین نیز به رسم و عادت مألوف دم میگیرند و و با تداوم تحریرها
به خواننده شوق و ذوق بیشتر می بخشند :
گذشتی عمر لیکن بد گذشتی
به هر روزی به ما چون صد گذشتی ....
*سفر آسان فراق یار مشکل
به ناچاری نهم این بار بر دل
به کوه افزون بود بار فراقت
عجب دانم رسد مفتون به منزل ...* دو بیتی صدر و ذیل هر دو از
مفتون است ولی خب در کل مردم جنوب تفکیک قائل نمی شوند و عموما دوبیتی های
دشتستانی را فایز اطلاق می کنند و خواننده را شروه خوان یا فایز خوان می نامند.
*ز هجر دوست در فریادم امشب
دل اندر کوره حدادم امشب
به سرو ناز مفتون باد شبگیر
بگو در دیر آبادم امشب ...*
خداوندا دلم از دین بری شد
اسیر تار زلف آن پری شد
پری دید و پریشان گشت فایز
پری رو هر که دید از دین بری شد ...
**
من برای شما دعا می کنم شما نیز برای بنده ، فکر می کنید کی بیشتر سود میکنه و چرا؟