ما آن شقایقیم که با داغ زاده ایم ...

علیرغم  اینکه سرنوشت همه ما در ید خواست و اراده ذات لایزال الهی است که فقط  و فقط خودش میدونه آخر و

 عاقبت ما بنده های خطاکارش کجا  و چگونه ختم میشه. اما در هر حال برماست که با توکل و توسل به مواهب و

 برکات حضرت احدیت قاعده و قانون  بازی رو به جّد و جهد رعایت نمائیم. عزیزان لحظات زندگی بسرعت برق و باد

 درگذرند و آنچه از ما بر جای میماند صرفا ماحصل  افکار و اعمال نیک و بد و خیر و شّر ی است که در فرهنگ عامیانه

به خوبی و بدی تعبیر میشه و  به کرّات شنیده ایم که جز خوب و بدی چیزی باقی نمیمونه ....باری غلیان احساسات

 در ضمیر وجودی انسان نمودی عینی و ملموس دارد و مهر و محبت چنانچه واقعی و برخاسته از دل و جان باشد حد و

مرز و مکان و زمان و غریب و آشنا و کوچک و بزرگ و سد و مانع نمی شناسد و چون شرار شعله آتش در نیستان و  امواج

وحشی و خروشان آب در دشت  بهر طریق راه خود را باز خواهد کرد.گنج والا و گرانبهای زمان  از آن چنان ارزش و اهمیتی

 برخوردارست که لاجرم ایجاب می نماید برای پیشگیری از اطاله و اتلاف آن با اسباب و ابزار خاص  مبارزه نمائیم  و در مقابل

 آرامش و آسودگی خیال حاصل نموده و طرحی نو دراندازیم و با  استعانت از نیروی توّکل و تعّقل و تدبیر بر  لشکر غم و اندوه

 فائق آئیم و مدینه فاضله مجازی را با انرژی مثبت  ذهن همسان سازی و تکامل  بخشیده و در عالم واقع ترسیم و ترویج و

تحکیم نمائیم کهبدون ذرإه ای تردید و تشکیک اصولا  این مهم اساسی ترین و اصلی ترین رسالت تاریخی انسان است...