معلم و کارگر
هردو قشر شریف حقی به غایت بزرگ بر دوش جامعه دارند.معلمان در قالب
ایثاری سترگ به فرد فرد جامعه خواندن و نوشتن و در کل سواد می آموزند
و کارگران در گردش چرخ سنگین صنعت با کمترین چشمداشت از جان مایه
میگذارند و هر دو با حداقل درآمد با محدودیت های زیادی مواجه اند اما با این
وجود با عشق و علاقه ای غیر قابل وصف به جامعه و میهن عزیز خود خدمت
می نمایند. بر ماست که زحمات و مساعی ایشان را ارج نهاده و در راه بهبود
اوضاع و احوال ایشان از هر چه در توان داریم دریغ نورزیم .بی شک حتی تقدیم
یک شاخه گل سرخ خستگی را از تن و جان نستوه این عزیزان بدر خواهد برد.
امید که روز و روزگار همه همنوعان خاصه هموطنان و خاصه تر معلمان مهربان
و عزیز که متولی خدّوم عرصه فرهنگ و منادی خط مقدم جبهه تعلیم و تربیت
فرزندان این مرز و بوم اهورایی هستند و همچنین کارگران شریف و زحمتکش
که یگانه قشر مولّد و سازنده جامعه هستند که با تلاش و ایثار خویش کشور
عزیزمان ایران را بسوی خودکفایی و سربلندی رهنمون میسازند همیشه خوش
و خوب و خرّم باشد.
آمین یا رب العالمین.