هردو قشر شریف حقی به غایت بزرگ بر دوش جامعه دارند.معلمان در قالب

ایثاری سترگ به فرد فرد جامعه خواندن و نوشتن و در کل سواد می آموزند

 و کارگران در گردش چرخ سنگین صنعت با کمترین چشمداشت از جان مایه

 میگذارند و هر دو با حداقل درآمد با محدودیت های زیادی مواجه اند اما با این

وجود با عشق و علاقه ای غیر قابل وصف به جامعه و میهن عزیز خود خدمت

می نمایند. بر ماست که زحمات و مساعی ایشان را ارج نهاده و در راه بهبود

اوضاع و احوال ایشان از هر چه در توان داریم دریغ نورزیم .بی شک حتی تقدیم

یک شاخه گل سرخ  خستگی را از تن و جان نستوه این عزیزان بدر خواهد برد.

امید که روز و روزگار همه همنوعان خاصه هموطنان و خاصه تر معلمان مهربان

 و عزیز که متولی خدّوم عرصه فرهنگ و منادی خط مقدم جبهه تعلیم و تربیت

فرزندان این مرز و بوم اهورایی هستند و  همچنین کارگران شریف و زحمتکش

 که یگانه قشر مولّد و سازنده جامعه هستند که با تلاش و ایثار خویش کشور

عزیزمان ایران را بسوی خودکفایی و سربلندی رهنمون میسازند همیشه خوش

و خوب و خرّم باشد.

                                                                      آمین یا رب العالمین.