ما جنوبی ها اگر چه زمستونا از لذت برف بازی و شادی و هلهله و آدم برفی و لرز سرما

 محرومیم در عوض تابستونا با گرمای دلپذیر خورشید و دریا و شنا و شادی آب بازی و بلم

 رونی و غواصی و ماهیگیری سرخوشیم.بله عزیزان برای آنانکه زندگی را باور دارند زمستان و

تابستان و بهار و پائیز در باطن و ذات وجودی خویش یکسانند و جز در ظاهر و شکل و شمایل

 ماهیتاً تفاوت اساسی ندارند و هرکدام فصلی از فصول  زیبای و دلپذیر و لذت بخش  عالم

هستی اند که بر مبنای حکمت الهی وجود آمده اند. حکمت الهی در حد اعلای تعالی و کمال

درست  نقطه عکس  و با حکمت سوداگرانه بشری در تضاد کامل است. زیرا :

 بشر گر ز حسرت ببندد دری  /  مسلّم  زند قفل محکم تری ....حال آنکه مطابق بیت عنوان

خداوند حکیم در مقام خالق به مخلوقاتش اعم از بشر و حیوان و نبات و جماد لطف بی اندازه

  و غیر قابل دارد و در این میان برای (( آدم ابوالبشر )) بعنوان اشرف مخلوقات ارج و قربی افزون

 و رحمت و برکاتی بیش از استحقاقش قائل است و افسوس که ما یک از ۱۰۰۰ سپاس نگوئیم.

از دست و زبان که بر آید...؟ / کز عهده شکرش بدر آید...؟ در واقع و حقیقت امر هیچکس را یارای

حمد و سپاس  از نعمات بیکران  الهی نیست . باید از خداوند خوبی ها  بخواهیم توفیق شکرگزاری

  و سلامتی و سعادت عنایت فرماید که بالاترین نعمتهاست...بیا در فصل شادی گل برافشانیم....