از تو دورم یک دو روزی چند

طعم شیرین کلامت قند

 غنچه سرخ لبانت را

ای نگار مهوش دلبند

نوگلی شاداب می بینم

در بهاری از هزاران رنگ

رو به آفـــــــاق تمنایم

با کمان ابرویت در جنگ

از نگاهم دور می سازد

جلوه مهتاب صد فرسنگ

می نماید محو چشمانت

چهره خورشید پیشاهنگ

عشق آغاز شکفتن هاست

دیده دل  را می کشد در بند ....