گاهی اوقات که از گرفتاریها و مشکلات زندگی خسته میشم از بخت بد خویش گله و از روزگار 

بیوفا شکایت میکنم که چرا  من و خوشبختی و کامیابی اینقدر از هم دوریم ...در این لحظات

ملال آور متاسفانه فراموش میکنم که خوشبختی یعنی چشمک زدن ستاره امید،یعنی لطف

خواندن غزلی شورانگیز،یعنی پرواز کبوتران و شکوه صنوبران، یعنی لبخندی از سر مهر و همینطور

نوازش شقایقی عاشق ...استشمام عطر خوشبختی صرفا نیازمند سلامتی جسم و جان و داشتن

 شامه ای قوی است که الحمدالله والمنه خداوند سبحان لطف و مرحمتش را از ما دریغ نکرده و نعمات

بی پایانش را حتی به بندگان قدرناشناسی چون من ارزانی داشته است تا با شادی و سرور بسوی

بهشت برین بال و پر بگشائیم، لیکن جذابیت فریبنده و زرق وبرق دروغین خاک پست موجب میشود از

آبی آسمان  دل کنده و از زلال معرفت غافل شویم و زمانی به اشتباه  و خبط خود پی می بریم که دیگه

خیلی دیره و کار از کارگر گذشته ...بله عزیزان با اندکی دقت در می یابیم که  نه تنها خوشی خوشبختی

 با ما غریبه نیست که اتفاقا خیلی هم دوست و آشنا و همراه و همدلیم... با پی بردن به این مهم هر

گونه دلهره و یاس و تشویش و اندوه و نگرانی  و نومیدی را از ریشه قطع و ازخود دور میسازیم و منبعد

 هرگز اجازه نمی دهیم این قبیل اوصاف و احساسات منفی بر وجودمان رخنه کرده و مهمان خانه دلمان

 شوند.بیائید دل را بدریا بزنیم و دشت آرزوها را یک نفس در نوردیم چرا که قدرت و توان انجام هرکاری در

وجود بشر نهادینه شده است کافی است بخواهیم و با عزم و اراده ای راسخ عمل نمائیم...

یا حق / تا دیداری دو باره همگی شما دوستان عزیز همدل و همراه را بخداوند بزرگ  می سپارم...