رفتم که رفتم ...
پشت این پنجره باران قشنگی است گلم
زخم این حنجره آهنگ قشنگی است دلم
جلوه ای کرد شبی نرگس جادوی تو لیک
تا رسیدن به تو دیوار بلندی است گلم
تا به یک غمزه ز کار تو گره بگشایند
مشکل حل شده مرهون زرنگی است دلم
گاه در میکده گاه مسجد و دیری و کنشت
همه گویند چه انسان دورنگی است گلم ....
*پ.ن:
ادامه دارد ولی چه سود که بدرستی گفته اند :
العاقل یکفی الاشاره و المجنون لایکفی المناره ...
+ نوشته شده در شنبه ۱۱ دی ۱۳۸۹ ساعت 23:11 توسط حمید راهدار
|