شعر و ادب جنوب

ناوتیپ امیرالمونین (ع) در مارد مستقر بود.از جاده اهواز آبادان جاده ای خاکی به سمت راست تا ساحل

کارون امتداد داشت. مقر تخریب درست حاشیه رود بود. این راه طولانی را بارها طی کرده بودیم.بعضی

موقع وسیله نقلیه نبود و ما هم معطل نمیشدیم. به آبادان ،اهواز و خرمشهر و دارخوین رفت و آمد

داشتیم که جنبه عملیاتی نداشت. بیشتر به مرخص ساعتی میمانست تا هوایی خورده باشیم.

اما شلمچه و جزیره مجنون هم در برنامه کار رزمی واحد تخریب قرار داشت و در آن مناطق سنگر و مقر

مستقل داشت . همواره تعدادی از تخریب چی ها آنجا آماده حضور داشتند و به صلاحدید فرماندهان

بصورت نوبتی عوض میشدند.تعدادی از مخلص ترین عزیزان تخریب که روزگاری توفیق درک محضرشان

را داشتیم اواخر جنگ در همین ۲ منطقه خونرنگ شهد شهادت نوشیده و تعدادی جاوید الاثر شدند

فرمانده عزیز و دلاور واحد تخریب شهید احمد اسدی و همرزمان مهربانش از آن جمله اند که بر اثر

اصابت موشک بالگردددمنشان بعثی مظلومانه بدرجه رفیع شهادت نایل شدند.محمد حسین کریمی

عزیز و دوست داشتنی در پادگان آموزشی مربی ما بود ولی در منطقه همرزم بودیم و چقدر بزرگ

ومهربان بود. مدتی با هم منطقه  غرب کشور بودیم و روی تپه های بیشمار و سرسبز آن دیار چه

شب هایی را به صبح رساندیم .سری نترس داشت و نجیب و عزیز و مهربان بود.عباس شفا خواه عزیز

بود که آنزمان در دانشگاه شیراز دانشجوی ممتاز بود که دلاورانه تا آخرین لحظه مقاومت کرد وخاطره ی

رشادتش از یادها نمیرود .خیلی های دیگر که همه اشان گلی از گلستان این میهن عزیز بودند و خود را

 فدای آرمانهای الهی انقلاب اسلامی کردند . رو حشان شاد .سیاسی عزیز ، صمصامی دوست داشتنی

همچنین ریاضی ،انبارکی ، قدرتی ،کشتکار و خمش آیای همیشه خندان کدام را بگویم ؟نازنین .

برای آرامش امروز من و شما خیلی ها از همه چیز خود عاشقانه گذشتند همیشه قدر دان دلاوریهایشان

 باشیم تا ما را در آن دنیا نیز شفاعت نمایند . مقا مشان نزد خدا مقام کمی نیست .