با من صبوری و مدارا بیشتر کن

ای همزبان خوبروی مهربانم

با گامهای خسته در راه رسیدن

من زخم اندوه هزاران داغ دارم

از پا فتــادم در زمستان جوانی

با عاشقان پاکدل میثاق دارم

تاوان مستی می فزاید رنج درمان

سودای می در انزوای جام دارم

در برگ ریز باد دامنگیر پائیــــــــــــز

شیرینی پرهیز را در کــــام دارم

دل با خیالت الفتی دیرینه دارد

نقش تو را بر دفترم انعام دارم

شاد آمدی دُردی کش شیرین زبانم

از فیض دیدار تو بار عــــــام دارم ....