ربنا لاتزع قلوبنا بعد اذ هدیتنا و هبلنا من لدنک رحمه انک انت الوهاب برحمتک یا

ارحم الراحمین و صل الله علی محمد(ص) و آله الطاهرین...

در این لیالی قدر  که ارج و قرب و  منزلتش والا و  و مواهبش بی شمار است برای دوستان عزیز و

مخاطبین ارجمند این وبلاگ که همگی سروران معظم بنده کمترین بوده و می باشند رحمت و

رافت و فیض واسعه الهی و توفیق روزافزون و طول عمر با عزت و سعادت و سلامت و عاقبت بخیری

  آرزومندم .

 در این پست  شما دوستان گرامی را به غزلی زیبا و جاودانه از استاد مسلم  و همشهری معظم

 جناب آقای دکتر سید جعفر حمیدی  شاعر گرانقدر و مولف اندیشمند و استاد  فرزانه دانشگاه دعوت

 نموده و حتم دارم مخاطبین عزیز خوش ذوق از هر قشر و گروه و طبقه اجتماعی که باشند از زیبایی و

شیدایی و سبک و سیاق و محتوای خاص و اندیشه والا و قلم شیوا و زبان شکّرین و ابیات دلنشین 

استاد  ارجمند کیفور گردیده و بهره کافی نصیب خواهند برد:

(( دست های مهربانی ))

راستی آن لذت شبهای بارانی کجاست؟

آسمان ابری صبح زمستانی کجاست

کوچه های شسته از باران بعد از نیمه شب

خاک باران خورده سال فراونی کجاست

بوی گندم زارهای خرم اردیبهشت

عطر نان تازه دکان ارزانی کجاست

دست های مهربانی،حرفهای همدلی

سایه ی همسایگی،لبخد روحانی کجاست

شعر ناب و بی ریای دفتر دلدادگی

بیقراری های شب های غزل خوانی کجاست

در غرور ظهرهای گرم تابستان ذوق

موج های سرکش دریای طوفانی کجاست

می نشینم باز هر شب هم سخن با پنجره

تا ببینم لذت شبهای بارانی کجاست...؟

                 *********

پ.ن:

انشاء اله تعالی در پست آتی به غزل زیبایی از دیگر شاعر شوریده جنوبی  استادفرهیخته

 محمد علی بهمنی دعوتید.../ عمر این ۲ شاعر عزیز و همه شما عزیزان ادیب دراز و پر برکت باد.