اکنون مرا بنگر ...
ای رفته از دستم
شعر بلندت
تا ابد
در نبض جان و روح من
جاری ست
زلف کمندت
وقت دلجویی
توصیف خواهد کرد
که اندر فراقت
کار من زاری ست
خاکستر پروانه
در مسلخ
معنای تضمین وفاداری ست
این قامت لرزان که می بینی
آلاله های زخمی
دشت تمنای اند
کز شبنمی
از اشک محرومند
از دوری دلدار
مغمومند ....
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۸۹ ساعت 16:54 توسط حمید راهدار
|